neden babam neden?
bugün yine burnum sızladı.
bana bağırsaydın da o bakışla bakmasaydın!
ben hep bu bakışlarda ağlamamak için çabalayacak mıyım?
özür diledim.
pişmanım dedim.
affetmeyi bırak;
o günden beri bir kere bile yüzüme bakarak konuşmadın!
ben yavrun değil miyim?
neden babam neden?
Sebepsiz miydi çekip gidişim?
Sende, yaşadıklarımda hiç mi suç, günah yoktu?
tamam babam
ben suçluyum her zamanki gibi!!!
hadi sarıl; geldim bir kez daha karşına.
nedir bu kadar kıran?
affetmek büyüklüktendir;
bunu öğreten sen değil miydin ?
yoksa sende mi beni unuttun?
ben acımı;
o bakışı unutamıyorum babam.
toprağa değil yüzüne söylüyorum!!!
ben senin yavrun değil miyim baba?
neden bana da içten sarılmıyorsun?
kızım demiyorsun.
neden ben uyuduktan sonra gelip yüzüme bakıyorsun?
saçlarıma deyip ağlıyorsun.
neden beni affetmiyorsun babam?
elini ver de yıllar sonra ilk kez öpeyim!!!
göğsünü ver de yılların birikimini yaşlara dökeyim!!!
sevgini ver baba.
ben gün ve gün bu acıyla,
babam varken yokmuş gibi yaşamakla,
yaptığım cahilce bir hatayla erimekteyim!!!
beni hiç mi sevmedin babam?
bırakma beni silme gönlündeki yerden.
al kurdelem sana emanet babam.
beni kendi ellerinle ellere verme babam!!!
ben senin ocağında ısınamadım bile.
beni yeni doğmuş bir evladın gibi öper misin babam?
........::sen şiir yazılacak değil; ömür adanacak aşksın::........
